2 PAKTY MILITARNE PAŃSTW

„2. PAKTY MILITARNE PAŃSTW KAPITALISTYCZNYCH
Agresywne zamiary państw kapitalistycznych uwidoczniły się w montowaniu sojuszów wojskowopolitycznych, ostrzem swym skierowanych przeciwko Związkowi Radzieckiemu i państwom wspólnoty socjalistycznej. Głównym zamiarem tych paktów stało się dążenie do przeniesienia rywalizacji dwóch systemów z płaszczyzny ideologicznej i gospodarczej na płaszczyznę szczególnie niebezpieczną wojskową.
Jednym z najbardziej wojowniczych bloków jest niewątpliwie Pakt Północnoatlantycki NATO (North Treaty Organization).
Połączył on kraje bardzo od siebie odległe rozdzielone oceanem, krańcowo różne obszarem, potencjałem gospodarczym, siłą militarną. Oto przykłady mocarstwo atomowe Stany Zjednoczone i mikroskopijny Luksemburg, zwycięskie w drugiej wojnie światowej państwa anglosaskie czy Francja i zdruzgotane Włochy, później Niemcy Zachodnie. Było to niezwykłe, ale nieprzypadkowe sprzymierzenie. Wynikało ono z wielu względów politycznych, militarnych, ideologicznych, ekonomicznych.
Układ w sprawie powołania paktu został podpisany w Waszyngtonie (USA) 4 kwietnia 1949 r. i wszedł w życie 24 sierpnia 1949 r. Jego pierwotnymi członkami były następujące państwa Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Belgia, Holandia, Luksemburg, Portugalia, Norwegia, Dania, Islandia i Kanada. 18 lutego 1952 r. do NATO przystąpiły Turcja i Grecja. Po wejściu w życie Układów Paryskich w 1954 r. i utworzeniu Unii Zachodnioniemieckiej członkiem paktu została Republika Federalna Niemiec“(2)