8 Wirusy-9 Komórki in vitro-Wirusy

„8. Wirusy
9. Komórki in vitro
Wirusy uznawane są za ruchome geny. Chociaż poznane dawno, dopiero w latach trzydziestych zostały one odseparowane od części komórek gospodarza i w odstępach dziesięcioletnich poznano ich zawartość nukleinową oraz ustalono, że bakteriofagi (wirusy bakterii) tracą komponent białkowy przed inwazją do wnętrza bakterii. Ich powielenie w komórkach prowadzi do śmierci tych ostatnich, umożliwiając nowo powstałym i uwolnionym wirusom zainfekowanie sąsiednich komórek gospodarza. Mechanizmy te przebiegają zupełnie inaczej w zależności od rodzaju wirusa.
Cząsteczki kwasów nukleinowych wirusa kodują informacje dla wielu białek, przy czym może być ona związana nie tylko z DNA, ale też z RNA, jak ma to miejsce w wirusach np. mozaiki tytoniowej, grypy, choroby HeineMedina, odry. Genomy RNA wirusów są krótkie w porównaniu z ich długimi genomami DNA. Otoczka wirusa może być zbudowana z różnych białek, czasem wielowarstwowo ułożonych, a nawet może zawierać komponentę tłuszczową. Może być identyczna z błonami komórkowymi gospodarza. Białko wirusa jest specyficzne, ale identyczność z błonami gospodarza pozwala wirusom opuszczać komórki także bez niszczenia ich ciała komórkowego. Najistotniejszą cechą wirusów jest kodowanie enzymów potrzebnych do ich replikacji, same zaś mogą występować jako podwójna spirala otwarta i kulista, pojedynczy łańcuch prosty i kulisty. Mogą też być wkomponowane w genom komórki gospodarza — wówczas nie powodują swej replikacji i mogą być z tej postaci uwolnione, np. pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, przechodząc z formy prowirusa w wirus, jak to zostało wykazane na przykładzie bakteriofagów.“(6)