Tak nie ulegało wątpliwości że pani

„Tak, nie ulegało wątpliwości, że pani zdążała do pewnego celu i pracowała na własną rękę, w przeciwnym razie nie mówiłaby tak, jak to czyniła. O, robiła wrażenie, jakgdyby postanowiła sobie coś przeprowadzić, śród wielkiej beznadziejności zachowanie jej było stanowcze, niech co chce nastąpi!
— Przeszkodziłam ci w czemś w domu — spytała. — Tyś mi swym przyjazdem nic przeszkodził.
— Czy nie mogłabyś się zastanowić! A bo ty mas, tu interes, pocztę, biuro, wielki personel
— Nie, ja nie mam nic, jedynie siebie, zawsze tylko siebie! — Ciągnęła dalej płaczliwie — Wyjechałam pewnego czwartku i zaraz napisałam, mijał jeden czwartek za drugim, ale ja żadnej wieści nie dostawałam od ciebie. Pisałam znów i znów. Nic. Wtedy to depeszowałam.
— Ty tego nie rozumiesz, — odparł, — ale ja nie miałem czasu. Właśnie obecnie mam tyle do roboty ludzie wyjeżdżają jeden po drugim na urlopy, pracę ich należy wykonać, sam muszę mieć czas na jedzenie, muszę też spać cokolwiek.
Milczenie.
— Ale ty tego nie rozumiesz, powtarza konsul i zaczyna się rozbierać.
— Skoro ty tak mówisz, musi to być prawdą, — odparła.
— Jest prawdą. A teiaz późno już, połóżmy się! Nie, do tej historji % tancerką ja się nie chcę wtrącać. Chyba przyznasz mi rację“(16)